Bord 2
In een rustige variant van de Leeuwenkuil met vroege dameruil heeft Martin een
geïsoleerde pion op e4. Zijn tegenstander heeft het loperpaar, Martins paarden zijn
wat actiever dan zijn lopers. Als Martin de kans krijg met zijn paard de witveldige,
zwarte loper op e6 te slaan heeft zijn tegenstander ook een geïsoleerde pion op e6.
Vervolgens speelt hij Ph4 met de drieging Pg6† met kwaliteitswinst. Dat levert wel
het initiatief op, maar een echte aanval zit er niet in. Dan speelt Martin zijn pion naar
e5; deze wordt geruild tegen de pion op e6 en dan gaat het al rap naar een eindspel met
ongelijke lopers en hetzelfde aantal pionnen op beide vleugels. Dat is uiteraard remise.
Bord 3
Aan bord 3 speelt Ronald met zwart tegen Jeroen Kruiver. Er komt een gesloten Siciliaan
op het bord. Het is een vrije complexe stelling waarbij zwart een paard ruilt voor een loper.
Beide spelers investeren veel tijd in het doorrekenen van allerlei mogelijke varianten.
Ronald speelt zijn dame naar a5 om te voorkomen dat wit met d4 de spelling open kan breken.
Hij hoopt zelf op de damevleugel te stelling open te kunnen breken. Dit is echter niet het
goede plan. Nadat hij b4 speelt en er pionnen worden geruild speelt Jeroen zijn toren naar
a1 en pakt de open a-lijn, wat hem initiatief geeft. Gelukkig voor Ronald biedt Jeroen na
het spelen van Ta1 remise aan wat Ronald accepteert.
Bord 4
Willem speelt met wit de opening vrij agressief (zoals altijd) in de hoop zijn
tegenstander - toch een paar honderd elo minder - snel te kunnen vloeren. Daar dacht Tom
(Brans) heel anders over. Hij speelt secuur en vindt steeds de juiste zetten. Uiteindelijk
volgt in het middenspel een grote afruil wat in de ogen van Willem een gewonnen eindspel
moet opleveren. Dat blijkt ook zo te zijn, maar dan moet Willem wel de juiste voortzetting
kiezen. Hij kiest een ander plan en door zeer actief tegenspel van Tom wordt de balans niet
verbroken. Willem probeert in het eindspel van 3 pionnen en toren tegen 3 pionnen en toren
op alle mogelijk manieren Tom te verleiden tot een fout. Alles tevergeefs, waardoor remise
een terechte uitslag is.
Edese S.V. 1 1827 sv De Toren 1 1717 2 - 2 Meijer, S.T. (Sjoerd) 1896 Beumer, F. (Fred) 1800 z-w ½ - ½ Roseboom, M.W.J. (Martin) 1869 Ornée, A. (Arthur) 1778 w-z ½ - ½ Klaassen, R. (Ronald) 1798 Kruiver, J. (Jeroen) 1677 z-w ½ - ½ Slagter, W. (Willem) 1746 Brans, T. (Tom) 1614 w-z ½ - ½
Bord 3: Tim de Jongh - Bart Koeweiden
In een klassieke Hollandse partij probeerde wit met actief stukkenspel Bart
(ingevallen voor Ronald) uit zijn evenwicht te brengen door al snel een koningsaanval te
willen forceren. Zwart bleef rustig en loerde op een fout. Toen wit in zijn haast zijn
loper op e2 ongedekt liet staan pakte zwart na een afruil deze kans met beide handen aan.
Tot overmaat van ramp kostte dit niet alleen een stuk maar kon Tim alleen het mat
voorkomen door een volgend stuk te geven. De partij duurde voor de formaliteit nog enkele
zetten maar wit gaf daarna op. Stand 1½-½.
Bord 2: Martin Roseboom - Martin Veldhuizen
Het loperspel ontwikkelt zich niet op de klassieke manier en na lange rokade van zwart
én een onhandige dame-manoeuvre wint onze Martin een pion. Zwart krijgt na de lange
rokade van wit echter als compensatie een toren op f2. Als Martin dan twee tempi weggeeft
door de loper die op c4 de pion op d3 al verdedigt naar c2 om te spelen in plaats de zetten
te gebruiken om zijn nog passieve toren van h1 in het spel te betrekken, geeft dat zwart de
gelegenheid een winnende aanval op de damevleugel te lanceren. Stand 1½-1½.
Bord 1: Gerben van Pel - Sjoerd Meijer
In een positionele Franse partij mocht Sjoerd Meijer het opnemen tegen Gerben van Pel,
de topscoorder met 5 uit 5. Na de dame uitval naar g5 durfde zwart niet meer kort te
rokeren en stuurde aan op de lange rokade. Dit kostte teveel tijd zodat wit het initiatief
naar zich toe kon trekken met de pionopstoot f4 - f5. Zwart wist direct nadeel te vermijden
maar kwam in een erg moeilijk staand toreneindspel terecht. Wellicht was Pf5 de reddende
zet geweest maar Sjoerd kon het niet allemaal berekenen na g4 en liet de zet daarom
achterwege. Hij kwam daardoor slecht tot verloren te staan. Nadat Gerben twee zetten
omdraaide kon Sjoerd in tijdnood de witte toren gewoon slaan. Een verrassende ontknoping
waardoor ESV zelfs nog met 2½-1½ won van Hoevelaken.
Edese S.V. 1 1826 Hoevelakens S.G. 1 1777 2½-1½ Meijer, S.T. (Sjoerd) 1896 Pel van, G. (Gerben) 1901 z-w 1 - 0 Roseboom, M.W.J. (Martin) 1869 Veldhuizen, M. (Martin) 1884 w-z 0 - 1 Koeweiden, B. (Bart) 1794 Jongh de, T. (Tim) 1641 z-w 1 - 0 Slagter, W. (Willem) 1746 Pel van, D. (Daan) 1681 w-z ½ - ½
Met zwart op bord 2 krijgt Martin tegen Paul Hammen een zwarte leeuw met f4 op het bord. Hij kan een overgang spelen naar een ideale Pirc, maar gaat te lang door op het zwarte leeuw pad. Dat kost een pion, maar wit heeft als pluspion een dubbelpion op een geblokkeerde lijn: dat stelt dus niet al te veel voor. In de overgang naar het eindspel wint Martin de pion terug en als wit remise voorstelt neemt hij dat aan in een inmiddels wat betere stelling.
Ronald speelde aan bord 3 en kreeg een variant van het konings Indisch op het bord. Nadat zwart kort had gerokeerd, koos Ronald voor de lange rokade en een aanval op de koningsvleugel. Ronald speelde te voorzichtig wat hem alleen een open g-lijn opleverde. Het kostte hem onnodig veel tijd om zijn stukken goed te positioneren. Zijn tegenstander investeerde veel tijd om telkens de goede zetten te vinden. Ronald bleef zoeken naar een juist aanvalsplan op de koningsvleugel. In plaats daarvan had hij beter kunnen kiezen om met c5 de aanval voort te zetten; dit had hem veel meer voordeel opgeleverd. Op een zeker moment kon Ronald een pion winnen maar hij durfde dit niet aan, bang dat zijn stuk zou worden ingesloten. Uiteindelijk werden torens en dames geruild, wist zwart met nog maar 1 seconde op de klok nog net een zet te doen en zag Ronald de winnende voortzetting niet waardoor de partij uiteindelijk in remise eindigde.
Willem (bord 4) won al snel een stuk. Hij telde het punt al en begon matdreigingen te verzinnen. Door concentratieverlies ziet hij een pionzet van wit over het hoofd wat hem weer een stuk gaat kosten. Terug bij af dus. Willem was er zo door uit het veld geslagen dat hij - in plaats van even rust te pakken - vervolgde met nog een paar zeer matige zetten. Het leverde hem een totaal verloren stelling op. De tegenstander kon deze luxe echter niet aan. Met beide twee torens en pionnen, waarbij wit en maar liefst drie extra van heeft, weet Willem de ene na de andere pion terug te winnen. Het remiseaanbod van wit kwam net een paar zetten te laat; Willem stond ondertussen gewonnen. Een partij om zeer snel te vergeten.
Barneveld 2 1480 Edese S.V. 1 1827 1 - 3 Renden, A. (Bert) 1762 Meijer, S.T. (Sjoerd) 1896 z-w 0 - 1 Hammen, P.A. (Paul) 1706 Roseboom, M.W.J. (Martin) 1869 w-z ½ - ½ Verheij, W. (Willem) 1623 Klaassen, R. (Ronald) 1798 z-w ½ - ½ Ridder, G.J. (Stan) 828 Slagter, W. (Willem) 1746 w-z 0 - 1
Edese S.V. 1 1827 SV Hoogland 1 1804 2½-1½ Meijer , S.T. (Sjoerd) 1896 Officier , T.G. (Tom) 1945 z-w 0 - 1 Roseboom , M.W.J. (Martin) 1869 Dol , N.J. (Niels) 1797 w-z ½ - ½ Klaassen , R. (Ronald) 1798 Snijders , J. (Jan) 1771 z-w 1 - 0 Slagter , W. (Willem) 1746 Wijono , S. (Santoso) 1701 w-z 1 - 0
Tijdens de bestuursvergadering krijgt Willem een telefoontje van de teamleider van Hoogland (ligt bij Amersfoort): er is een ongeluk gebeurd op de A1 en we staan stil. Uiteindelijk arriveert men pas rond 20.45 uur. Wij besluiten de bedenktijd met een kwartier per persoon te verkorten en niet de tijd in rekening te brengen bij de tegenstander. Dat wordt gewaardeerd.
Op bord 1 speelt Sjoerd met zwart tegen een sterke 1950 speler. Zwart bezondigde zich echter aan de regel 'sla nooit op b2, zelfs als het goed is'. Sjoerd hield weliswaar rekening met enkele mogelijkheden, maar miste de belangrijkste en gaf toen maar op. Een snelle achterstand derhalve.
Martin, met wit op bord 2, opende in een Scandinavische partij het centrum met c3, Lc2 en d4. Hij dreigt dan op den duur een paard naar g5 te spelen, dame naar h5 en dan kan de loper op c2 een aanval beginnen. Maar zwart ruilt op de pion d4 en speelt Pf6 waarna al deze ideeën direct de prullenbak in kunnen. Ruil van beide paarden, de dames en daarna de torens is het enige zinvolle vervolg. In een stelling waarin niks meer zit dan remise stelt Martin puntendeling voor, hetgeen de tegenstander accepteert.
Willem speelt op bord 4 uiteraard zijn koningsgambiet. Dat wordt aangenomen, maar het zwarte vervolg kan Willem niet volgen. Zijn agressieve stijl zorgt ervoor dat de zwarte koning op zet 12 naar veld d7 gaat, hetgeen een ideaal aanvalsdoel wordt. Willem gooit er nog een loper tegenaan voor activiteit en open lijnen. Alhoewel niet alles even correct is volgens de computer - who cares? - kan zwart mat slechts voorkomen door een dame te geven voor een toren en paard. Dat werkte niet samen, dus even later geloofde de zwartspeler het wel.
De stand is weer in evenwicht. Het komt nu aan op Ronald.
Ronald speelt met zwart aan bord 3 tegen Jan Snijders. Hij wordt enigszins verrast door de openingskeuze van zijn tegenstander: d4, Pf6 en vervolgens f4. Ronald ontwikkelt echter rustig zijn stukken en komt goed uit de opening. Hij trekt het initiatief naar zich toe en profiteert zet 21 van een onnauwkeurigheid van zijn tegenstander, wat een pion oplevert. Ronald ruilt de dames met behoud van initiatief. Uiteindelijk wint hij nog een pion. Met allebei nog 7 minuten op de klok deed Jan een onreglementaire zet wat Ronald twee kostbare minuten oplevert. Hij houdt het hoofd koel en weet heel netjes het beslissende punt binnen te halen.
Met deze 2½ - 1½ overwinning wordt het in onze klasse erg spannend aan de top.
Een vijftal teams strijdt nog volop mee voor het kampioenschap.
Volgende wedstrijd is op dinsdag 5 maart, uit tegen Barneveld 2.
Voorster S.C. 1 1842 Edese S.V. 1 1803 1½-2½ Sloots , J. (John) 1943 Ingen van, C.I. (Cor) 1841 z-w ½ - ½ Kuiper , J. (Jacques) 1793 Roseboom , M.W.J. (Martin) 1862 w-z 0 - 1 Jansen , M.A. (Michiel) 1859 Klaassen , R. (Ronald) 1780 z-w 1 - 0 Norberhuis , S. (Sjoerd) 1773 Slagter , W. (Willem) 1727 w-z 0 - 1
Bord 1
Tegen de Voorster schaakvereniging opende Cor op het eerste met e4. Zijn tegenstander
John Sloots speelde c5 waarop Cor met c3 vervolgde. Nadat zwart een paar zetten later
zijn paard afruilde met het paard op c3 kon zwart druk gaan uitoefenen via de half open
c-lijn en enige zetten later werd er dan ook een hevige strijd gevoerd om de hegemonie
van het cruciale veld c4. Toen wit voldoende verdediging voor dit veld vond en zwart even
later zijn tweede paard tegens wits zijn paard op b3 ruilde waren de moeilijkheden voor
wit voorbij en stond wit zelfs een fractie beter. Een mooi moment om remise aan te bieden
dat door John werd geaccepteerd.
Bord 2
Martin speelde een zwarte leeuw en zijn tegenstander kiest voor een vroeg Lg5 en
pionnen naar e3, d4 en c3. Hierdoor kan Martin met pionnen op e4, d5, c6 en b7 de witte
velden veroveren. Helaas wordt de zwartveldige loper geruild en heeft hij dus een
potentieel eindspel-nadeel. Maar dan speelt zijn tegenstander na lang nadenken Lg4 en
ruilt hij de loper van Martin op c8. De tegenstander blijft lang nadenken en speelt f3,
Martins pion op e4 is niet al te sterk, maar zijn pion op e3 is achtergebleven. De
stelling blijft in evenwicht, en met de tegenstander enigszins in tijdnood speelt hij een
blufzet d4. Het lijkt alsof zijn tegenstander die pion niet kan slaan met zijn paard van
b5 omdat Martin dan het paard neemt met mijn toren en als hij terug neemt met zijn
e3-pion zijn toren op f4 ongedekt staat. De oplossing is simpel, als Martin dat paard
slaat, slaat hij zijn paard en staan beide torens in en zou hij (tijdelijk) een pion meer
hebben. De tegenstander ziet dat niet, slaat niet op d4, maar speelt h4. Dan slaat Martin
met de toren van g5 zijn paard op b5 en geeft hij op.
Bord 3
Aan bord drie kreeg Ronald als antwoord op d4, d6 tegen zich. Hij koos niet voor de
Black Lion, maar koos voor een konings Indisch achtergelaten opstelling van de witte
stukken. In eerste instantie koos hij voor een aanval op de damevleugel. Hij speelde zijn
a- en b-pion naar voren, maar dit leverde slechts als resultaat een zeer gesloten stelling
op. Daarom koos hij voor de lange rokade om vervolgens de aanval te openen op de zwarte
koningsvleugel. Hij offerde de h-pion voor een open h-lijn. Uiteindelijk leverde ook dit
niets op, maar inmiddels stond hij wel een pion achter in een redelijk gelijkwaardige
stelling. In overleg met de teamcaptain bood hij remise aan. Zijn tegenstander weigerde
dit aanbod. Ze stonden inmiddels achter. Hij besloot zijn h-pion op te spelen. Hij kreeg
het initiatief en het betere van het spel. Ronald wist goed te verdedigen. Hij nam het
initiatief over op het moment dat zijn tegenstander niet voor de sterkste voortzetting
koos. Torens werden afgeruild. Beiden hadden nog een dame, loper van ongelijke kleur en
een pionnenstelling die muurvast stond. Ronald had meerdere malen de kans de dames af te
ruilen en daarmee de remise veilig te stellen. Waarschijnlijk verleid door de tijdnood van
zijn tegenstander (nog 25 seconden) koos hij tot ieders verbazing voor een schaakje om
vervolgens een pion te pakken. Hij gaf daarmee zwart de kans met zijn dame de witte
stelling binnen te vallen en Ronald stond binnen een paar zetten mat. Weg remise en met
een rot gevoel naar huis om zichzelf meerdere malen af te vragen waarom hij de dames niet
ruilde om daarmee een mooie remise af te dwingen.
Bord 4
Dame gambiet-opening. De eerste tien zetten kwamen binnen vijf minuten op het bord.
Met zijn tiende zet ruilt Willem ook nog eens de dames; een volstrekt in evenwicht zijnde
stelling (bijna symmetrisch) resteert. Om toch muziek in de stelling te brengen vlecht
Willem er een combinatie in. Met een ietwat onnatuurlijke paardzet op zet 18 offert zwart
een paard en een loper voor een toren en twee pionnen. Willem komt dan duidelijk beter te
staan, maar hij zal nog wel wat moeten bewijzen. Blijkbaar was de witspeler toch een
beetje uit het lood geslagen, want i.p.v. paardruil koos hij voor een andere paardzet.
Zwart geeft vervolgens zelf schaak met zijn viervoeter hetgeen op termijn tot stukwinst
gaat leiden. Wit gaf direct op waardoor het binnen een uur al 1-0 stond.
Barneveld 1 had de eerste wedstrijd gewonnen van Barneveld 2 en ESV had een slechte start in en tegen Laren: 1½-2½ verlies. ESV startte met een invaller voor Willem Slagter in de persoon van Bart Koeweiden die momenteel de interne ranglijst aanvoert en was verder compleet.
De score werd aan het tweede bord geopend door Martin Roseboom die met wit speelde tegen Jacco Heij. Via zetverwisseling komt er een klassiek vierpaardenspel op het bord. Dat gaat lang gelijk op, totdat Martin een wat passievere verdediging kies en zwart licht voordeel krijgt. Door twee overbodige koningszetten bedoeld om zeer vage dreigingen van wit voor te zijn staat de zwarte koning op het verkeerde veld g7. Als zwart dan zijn dame naar f6 speelt slaat wit met wat een, door een zwarte loper op a7 naar zijn dame op f2, gepende pion op d4 lijkt op e5, als zwart Matins dame neemt dan neemt wit eerst op f6 met schaak en slaat dan de loper. Zwart kiest ervoor met zijn dame op e5 te slaan, wit slaat dan met de zijne de loper op a7. Zwart kan een pion voor de loper nemen als hij dameruil toestaat hetgeen ook gebeurt. In het eindspel zijn er weliswaar nog enkele zwarte dreigingen die Martin echter goed pareert. Als zwart in vliegende tijdnood dan zijn twee vrijpionnen op de damevleugel gaat verliezen geeft hij op.
Ronald speelde met zwart aan het 3e bord tegen Bruun van de Laar. Wit koos voor een damepionspel. Ronald ontwikkelde zijn stukken en besloot kort te rokeren. Ook Bruun ontwikkelde zijn stukken, maar hij koos niet voor de rokade in plaats daarvan koos hij voor de aanval door zijn f, g en h-pion al redelijk snel op te spelen. Ronald zocht naar tegenspel op de damevleugel, maar had niet de tijd een goede aanval op te zetten. Er bleef niets anders over dan secuur verdedigen. Dit lukte redelijk. Toen hij in tijdnood tegenspel leek te krijgen op de damevleugel, verzuimde hij even een tussenzet te doen waardoor zijn tegenstander door een vork een kwaliteit wist te winnen. Ronald gaf de hoop niet op. Inmiddels hadden beide spelers minder dan twee minuten op de klok en dan kan er nog van alles gebeuren. Helaas voor ESV was het Ronald die een onnauwkeurige loperzet deed waardoor zijn tegenstander een pion op kan spelen en daarmee een open lijn voor de dame creëerde met een alles beslissende aanval. Ronald gaf op en feliciteerde zijn tegenstander met een verdiende overwinning.
Aan het eerst bord mocht Sjoerd Meijer het met zwart opnemen tegen Dirk Veldhuizen. In een pirc-achtige opening koos zwart voor een vroeg h6, g5 en Ph5 om de witte loper uit te schakelen. Zwart durfde daarna niet meert kort te rokeren wat echter wel verstandig geweest zou zijn. Wit stuurde aan op de lange rokade en om via een halfopen f of h-lijn het spel te bepalen. Nu zwart de koning in het centrum liet staan en met f7-f5 de witte weerlegging pas zag toen de zet gedaan was zag het er erg somber voor zwart uit. Wit miste echter de sterkste voortzetting in de vorm van een schijnoffer maar kon wel een pion buit maken. Nadat zwart door een onnauwkeurigheid van wit de pion weer terug kon winnen was het eerder zwart die iets beter kwam te staan. In het moeilijke maar interessante toreneindspel met paard tegen loper lieten beide spelers diverse steken vallen. Nadat Dirk zijn paard offerde voor twee pionnen om de remise zeker te stellen maakte hij vervolgens de verkeerde keus voor het veld van zijn koning en miste wit de remiseforcerende variant met b3-b4, waarna beide spelers een dame zouden hebben gehaald met eeuwig schaak. Nu kon alleen zwart zijn pion naar de overkant loodsen: 0-1. Dit betekende ESV op voorsprong en goede vooruitzichten op een overwinning op onze buren uit Barneveld.
Bart speelde in de opening f4 (birdopening). Zwart speelde nauwkeurig en leek in het middenspel beter te staan toen hij e5 kon doorzetten. Als compensatie had wit een open f-lijn waardoor Willem Verheij niet alles op de aanval kon gooien. Naarmate de tijd verder tikte speelde zwart vervolgens te passief. Wit kwam sterk opzetten en won in een gecompliceerde stelling een stuk door een combinatie. In wederzijdse tijdnood had zwart nog een listig zetje waardoor het in materiaal weer gelijk kwam te staan. Na een tweede grote fout van wit was het mat niet meer te voorkomen.
We zullen maar moed houden:in de eerste ronde een nipte nederlaag en nu een gelijkspel zodat de volgende ronde een overwinning gaat opleveren.
Edese S.V. 1 1836 Barneveld 1 1794 2 - 2 Meijer , S.T. (Sjoerd) 1907 Veldhuizen , D. (Dirk) 1883 z-w 1 - 0 Roseboom , M.W.J. (Martin) 1862 Heij , J. (Jacco) 1845 w-z 1 - 0 Klaassen , R. (Ronald) 1780 Laar van de, B.P. (Bruun) 1864 z-w 0 - 1 Koeweiden , B. (Bart) 1794 Verheij , W. (Willem) 1582 w-z 0 - 1
Het sterke Laren won de match met 2½ - 1½ .
Het scoreverloop: Hans ½, Ronald ½, Erik 0, Martin ½.
Onderstaand de verslagen van de spelers.
Bord 4: P.H. Voortman - Hans Thuijls (½-½)
In een gesloten Sicilaan werd door beide spelers kort gerokeerd met loperfianchetto. Zwart
ruilde de paarden af, waarna de e- en f-lijn geopend werden. Dit ging gepaard met afruil ven een
loper en uiteindelijk werd er afgewikkeld naar een eindspel met voor ieder toren + witveldige
loper + 6 pionnen. Na zetherhaling werd dit remise. Op dat moment leek er niet veel aan de hand.
Erik stond slecht, maar Martin stond beter, waarbij zijn tegenstander weinig tijd had.
Bord 2: W.J. de Wit - Ronald Klaassen (½-½)
Bij Ronald kwam aan bord 2 met verwisselde zetten een damegambiet op het bord. Ronald
ontwikkelde zijn stukken op de damevleugel een beetje traag. Wit profiteerde er een beetje van
door Ronald met de zwarte stukken weinig speelruimte te geven en de e lijn te openen. Ronald wist
zijn ontwikkelingsachterstand in te lopen en dreigde op de damevleugel te stelling open te breken
en een kwaliteit te winnen. Wit zag het gevaar en speelde een toren via f3 naar g3 om een
tegenaanval op te zetten. Met nog 10 minuten op de klok en een gelijke tussenstand durfde beide
spelers niet alles op het spel te zetten voor de winst. Er werd gekozen voor zetherhaling met
remise als resultaat. Gezien het spel en de stelling op het bord een terechte uitslag.
Bord 3: Erik van den Eijkel - P.H. Koning (0-1)
In de opening zag Erik een pionwinst over het hoofd. In plaats daarvan deed hij een zwakkere
zet en liep al snel de hele partij achter de feiten aan. Positioneel was zijn stelling al snel
een ramp. Wat volgde was een avondje uitzitten, doorschaken en hopen op een foutje van de
tegenstander. Dat gebeurde niet. En wat hij vanaf zet 10 al zag aankomen, gebeurde pas tegen
elven: de definitieve knock-out.
Bord 1: Martin Roseboom - J.A. Wijnand (½-½)
Met wit in een gesloten Siciliaan tegen Hans Wijnand laat Martin zich verleiden twee plannen
door elkaar te halen waardoor hij enigszins gedrukt kom te staan. Als zijn tegenstander de opmars
e5-e6 doorzet slaat Martin terug met de loper en heeft hij het idee dat zwart de loper op g3 wil
gaan offeren waardoor zijn dame op g3 een dreiging gaat vormen. Martin bouwt een weerlegging
daarvan in, maar zwart offert toch en na De3 moet Martin de dame ruilen en heeft hij een stuk
tegen twee pionnen. In de afwikkeling ziet Martin over het hoofd dat hij een paard kan winnen en
in plaats daarvan geeft hij een paar zetten later een paard terug tegen de zwarte vrijpionnen op
de koningsvleugel. Martin houdt nog wel een paar losse pionnen extra over, maar die staan in het
Loper+Toren tegen Paard+Toren eindspel op de verkeerde kleur en de koning kan niet naar het
centrum, die van zwart wel. Dat betekent dat de pionnen verloren gaan en remise het
onvermijdelijke resultaat is.
Larense S.C. 1 1764 Edese S.V. 1 1742 2½-1½ Wijnand , J.A. (Hans) 1965 Roseboom , M.W.J. (Martin) 1862 z-w ½ - ½ Wit de, W.J. (Willem-Jan) 1739 Klaassen , R. (Ronald) 1780 w-z ½ - ½ Koning , P.H. (Piet Hein) 1676 Eijkel v.d., W.E. (Erik) 1792 z-w 1 - 0 Voortman , P.H. () 1676 Thuijls , J.M.P. (Hans) 1532 w-z ½ - ½